โยบ 15 · มาค้นพบพระเยซูกันตอนนี้เลย

15¹แล้วเอลีฟัสแห่งเทมานก็กล่าวตอบว่า ²“คนมีปัญญา เขาจะพ่นคำพูดใส่คนให้หงายหลังตึงไปอย่างนั้นหรือ คนมีปัญญา เขาจะอัดอั้นลมตะวันออกไว้ในท้องอย่างนั้นหรือ ³เขาจะสู้คดีด้วยคำพูดที่ไร้ประโยชน์ และไม่เป็นผลดีกับใครเลยอย่างนั้นหรือ ⁴ท่านกำลังทิ้งความยำเกรงพระเจ้า และกำลังลดความสำคัญของการมีสมาธิจดจ่ออยู่ต่อหน้าพระเจ้า ⁵เพราะความผิดของท่านชักนำให้ปากของท่านพูดอย่างนี้ และท่านเลือกใช้ลิ้นที่เคลือบแฝงไปด้วยเล่ห์ ⁶ปากของท่านนั่นแหละที่กล่าวโทษตัวท่าน ไม่ใช่ข้า ริมฝีปากของท่านต่างหากที่ปรักปรำท่าน ⁷ท่านเป็นมนุษย์คนแรกที่เกิดมาหรือยังไง ท่านเกิดก่อนพวกภูเขา หรือยังไง ⁸ท่านได้ร่วมฟังอยู่กับสภาที่ปรึกษาของพระเจ้า หรือยังไง มีแต่ท่านเท่านั้นหรือที่มีสติปัญญา ⁹มีอะไรบ้างที่ท่านรู้ แต่พวกเราไม่รู้ มีอะไรบ้างที่ท่านเข้าใจ แต่พวกเราไม่เข้าใจ ¹⁰ในพวกเรา มีคนหนึ่งที่ผมหงอกและสูงอายุ แก่ยิ่งกว่าพ่อท่านเสียอีก ¹¹ท่านเห็นว่าคำพูดของพระเจ้าที่ให้กำลังใจท่านนั้น เป็นเรื่องขี้ผงสำหรับท่านหรือ คือคำพูดที่เรากำลังพูดกับท่านอย่างสุภาพนี้ ¹²ทำไมท่านถึงปล่อยให้ความคิดนำท่านออกนอกลู่นอกทาง ทำไมตาของท่านถึงมองไม่เห็นความจริง ¹³จนทำให้ท่านเกรี้ยวกราดต่อพระเจ้า และปล่อยคำพูดอย่างนี้ออกมาจากปากท่าน ¹⁴มนุษย์เป็นใครกัน เขาจะสะอาดบริสุทธิ์ได้หรือ มนุษย์ที่เกิดจากผู้หญิงนี่นะ จะดีรอบคอบได้หรือ ¹⁵ดูเถิด ขนาดทูตสวรรค์ที่ศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า พระองค์ยังไม่ไว้วางใจเลย ขนาดดวงสว่างบนท้องฟ้า พระเจ้าก็ยังเห็นว่ายังไม่สะอาดบริสุทธิ์เลย ¹⁶แล้วจะนับประสาอะไรกับมนุษย์ที่น่าขยะแขยงและเสื่อมทราม ที่ดื่มความชั่วร้ายเข้าไปเหมือนน้ำ ¹⁷ฟังข้าให้ดี ข้าจะอธิบายให้ท่านฟังว่าอะไรเป็นอะไร ข้าจะเล่าให้ฟังถึงสิ่งทั้งหลายที่ข้าเห็นมา ¹⁸เป็นเรื่องที่ผู้มีปัญญาได้เล่าให้ฟัง ที่บรรพบุรุษของเขาไม่ได้ปิดบังไว้ ¹⁹พระเจ้าได้มอบแผ่นดินให้กับบรรพบุรุษพวกนั้นเท่านั้น ไม่มีคนต่างชาติผ่านเข้าไปท่ามกลางพวกเขาเลย ²⁰คนชั่วเป็นทุกข์กังวลยิ่งนักตลอดวันเวลาของเขา ส่วนคนที่กดขี่ข่มเหงนั้นก็ทุกข์กังวลตลอดปีตลอดชาติ ²¹ในหูเขามีแต่เสียงอันน่าสะพรึงกลัวก้องอยู่ และเมื่อเขารุ่งเรืองก็กังวลว่าจะมีโจรมาปล้นเขา ²²เขาไม่เชื่อว่าเขาจะหนีรอดจากความมืดมิดนั้น และเขาเชื่อว่ามีดาบกำลังคอยฆ่าเขาอยู่ ²³เขาเชื่อว่าเขาจะถูกโยนทิ้งออกไปเป็นอาหารให้ฝูงนกแร้ง เขารู้ว่าเขาจะเจอกับความหายนะแน่ ²⁴ความทุกข์ใจและกลัดกลุ้มใจทำให้เขาหวาดหวั่น มันถาโถมเข้าหาเขาราวกับกษัตริย์ที่เตรียมพร้อมประจัญบาน ²⁵เพราะเขาชูกำปั้นใส่พระเจ้า และโจมตีพระองค์ผู้ทรงฤทธิ์อย่างนักรบ ²⁶เพราะเขาก้มหน้าก้มตาวิ่งเข้าใส่พระองค์ ด้วยโล่ที่แข็งแกร่งหนาทึบ ²⁷ถึงแม้ว่าเขาจะมีกินจนอ้วนฉุ และประสบความสำเร็จในชีวิต ²⁸แต่เขาจะได้อาศัยอยู่ในเมืองร้าง ในบ้านที่ใกล้จะพังเป็นกองซากปรักหักพังอยู่แล้ว ²⁹ดังนั้น คนนั้นจะไม่ร่ำรวยอีกต่อไป ทรัพย์สมบัติของเขาจะไม่ยั่งยืน ทรัพย์สินของเขาจะไม่งอกเงยไปทั่วแผ่นดิน ³⁰เขาจะหนีความมืดมิดไปไม่พ้น เปลวไฟจะทำให้ต้นอ่อนของเขาเหี่ยวแห้ง ลมหายใจจากปากของพระเจ้าจะพัดพาตัวเขาไป ³¹อย่าให้เขาหลงเชื่อในสิ่งที่ไร้ค่าซึ่งจะทำให้เขาหลอกตัวเอง เพราะเขาจะได้สิ่งไร้ค่าเป็นผลตอบแทน ³²เขาจะได้รับกรรมอย่างเต็มที่และตายก่อนเวลาอันควร แล้วกิ่งก้านของเขาจะไม่เขียวอีกแล้ว ³³เขาจะเป็นเหมือนเถาองุ่นที่ผลร่วงก่อนสุก เป็นเหมือนต้นมะกอกที่ช่อดอกร่วงหล่นไป ³⁴เพราะกลุ่มคนที่ไม่นับถือพระเจ้าจะเป็นหมัน และไฟก็จะเผาผลาญเต็นท์ของคนรับสินบน ³⁵พวกเขาตั้งท้องปัญหา และคลอดความชั่วร้ายออกมา ครรภ์ของเขาให้กำเนิดความหลอกลวง”

โยบ 15 ERV