โหมดผู้เยี่ยมชม คุณกำลังใช้เว็บไซต์ในฐานะผู้เยี่ยมชม เข้าสู่ระบบเพื่อให้เว็บไซต์บันทึกความก้าวหน้าของคุณ และเพื่อให้คุณส่งบทเรียนเพื่อรับการตรวจได้ เข้าสู่ระบบ สร้างบัญชี
พระคริสตธรรมคัมภีร์

โยบ 21 ERV

211แล้ว​โยบ​ก็​ตอบ​ว่า 2“ตั้งใจ​ฟัง​คำพูด​ของ​ข้าหน่อย นั่นแหละ​เป็น​วิธี​ที่​พวกท่าน​จะ​ปลอบใจ​ข้า 3อดทน​กับ​ข้าหน่อย ปล่อย​ให้​ข้า​พูดเถิด แล้ว​เมื่อ​ข้า​พูด​จบ​แล้ว อยาก​จะ​เยาะเย้ย​ข้า​ต่อ​ก็เชิญ 4คำบ่น​ของ​ข้า​ไม่​ได้​ต่อว่า​มนุษย์​ซักหน่อย แล้ว​เรื่อง​อะไร​ข้า​จะ​ต้อง​อดทน​กับ​พระองค์​ต่อไป 5มองดู​ข้าสิ แล้ว​ให้​ท่าน​ตกตะลึง อ้า​ปาก​ค้าง​พูด​ไม่​ออก 6เมื่อ​ข้า​คิดถึง​เรื่อง​ที่​เกิดขึ้น​กับ​ข้านี้ ข้า​ก็​ตกใจ สั่นสะท้าน​ไป​ทั้งตัว 7ทำไม​คนชั่ว​จึง​มี​ชีวิต​อยู่ ทำไม​พวกเขา​อยู่​จน​แก่เฒ่า​และ​มี​อิทธิพล​มากขึ้น 8พวกเขา​เห็น​ลูกๆ​เติบโต​ขึ้น พวกเขา​อยู่​จน​ได้​เห็น​หน้า​ของ​หลานๆ 9บ้าน​ของ​พวกเขา​ปลอดภัย พวกเขา​ไม่​ต้อง​กลัว​อะไร พระเจ้า​ไม่​ได้​เอา​ไม้เรียว​ตี​พวกเขา 10วัว​ผู้​ของ​พวกเขา​ทำ​ให้​ตัวเมีย​ตั้งท้อง ไม่​เคย​พลาด วัว​ตัวเมีย​ของ​พวกเขา​คลอด​ลูก ไม่​เคย​แท้ง 11พวก​คนชั่ว​ส่ง​ลูกๆ​ออก​ไป​เล่นกัน​เหมือน​พวกลูกแกะ เด็กๆ​เหล่านั้น​ต่าง​พากัน​กระโดด​โลดเต้น 12พวกเขา​ร้องเพลง ตี​กลองรำมะนา และ​ดีด​พิณ เฉลิม​ฉลอง​กัน​ด้วย​เสียง​ปี่ 13ตลอด​วัน​เวลา​ของ​เขา​ผ่าน​ไป​อย่าง​รุ่งโรจน์ เขา​ลง​ไป​สู่​แดน​คนตาย​อย่าง​สงบสุข 14พวกเขา​พูด​กับ​พระเจ้า​ว่า ‘อย่า​มา​ยุ่ง​กับ​พวกเรา พวกเรา​ไม่​ต้องการ​เรียนรู้​ทาง​ทั้งหลาย​ของ​พระองค์ 15พระองค์​ผู้​ทรง​ฤทธิ์​เป็น​ใคร ที่​เรา​จะ​ต้อง​ไป​บูชา ถ้า​เรา​อธิษฐาน​ต่อ​พระองค์​แล้ว​จะ​ได้​อะไร’ 16ที่​พวกเขา​รวย​ก็​มา​จาก​ความ​สามารถ​ของ​พวกเขาเอง​ไม่ใช่หรือ เขา​วางแผน​ชั่ว​ยังไง​พระองค์​ก็​ไม่​สน 17มี​สัก​กี่ครั้ง​ที่​ตะเกียง​ของ​คนชั่ว​โดน​ดับไป มี​สัก​กี่ครั้ง​ที่​ความ​พินาศ​เกิดขึ้น​กับ​พวกเขา มี​สัก​กี่ครั้ง​ที่​พระเจ้า​แจกจ่าย​ความ​เจ็บปวด​ให้​กับ​พวกเขา​ตอน​ที่​พระเจ้า​เกรี้ยว​โกรธ 18มี​สัก​กี่ครั้ง ที่​พวกเขา​ถูก​พัดปลิว​ไป​เหมือน​ฟาง มี​สัก​กี่ครั้ง ที่​พวกเขา​ถูก​พายุ​หอบ​ไป​เหมือน​แกลบ 19ท่าน​อาจ​แย้ง​ว่า ‘พระเจ้า​จะ​สะสม​โทษ​ให้​ไป​ตก​ที่​ลูกๆ​ของ​พวกเขา’ แต่​ข้า​ว่า ‘พระองค์​น่าจะ​ให้​โทษนั้น​ตก​กับ​พวกเขา เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​เจอ​กับ​ตัวเอง’ 20ขอ​ให้​ดวงตา​ของ​คนชั่ว​เห็น​ความ​พินาศ​ของ​ตัวเอง และ​ให้​เขา​ดื่ม​ความโกรธ​ของ​พระองค์​ผู้​ทรง​ฤทธิ์ 21เพราะ​คน​พวกนี้​ไม่​ได้​สนใจ​อยู่​แล้ว​ว่า จะ​เกิด​อะไรขึ้น​กับ​ครอบครัว​หลังจาก​ที่​ตัวเขา​จาก​ไป คือ​เมื่อ​จำนวน​เดือน​ของ​เขา​ถูก​ตัดขาด​เสีย​แล้ว 22ใคร​จะ​ไป​สั่งสอน​พระเจ้า​ได้ ขนาด​พวก​เทพเจ้า พระองค์​ยัง​พิพากษา​เลย 23มนุษย์​คนหนึ่ง​ตาย ตอน​ที่​ยัง​ร่ำรวย อยู่​สุขสบาย​และ​มั่นคง 24ยัง​มี​น้ำยา​อยู่​เลย และ​กระดูก​ของ​เขา​ก็​ยัง​แข็งแรง​อยู่ 25แต่​มนุษย์​อีก​คน​หนึ่ง​ตาย​ไป​ด้วย​ความขมขื่น ใน​ชีวิต​เขา​ไม่​เคย​ได้​ชิม​ของดี​อะไรเลย 26ทั้ง​สอง​คนนี้​นอน​ตาย​ด้วย​กัน​ใน​ธุลีดิน และ​ตัว​หนอน​ก็​มา​ห่อหุ้ม​เขา​ทั้งสอง 27ข้า​รู้นะ​ว่า​พวกท่าน​คิด​อะไร​อยู่ และ​รู้ถึง​แผนการ​ร้าย​ของ​ท่าน​ที่​มี​ต่อ​ข้า 28เพราะ​พวกท่าน​ว่า ‘บ้าน​ที่​ผู้ทรงอิทธิพล​เคย​อยู่นั้น​หาย​ไป​ไหน​แล้ว และ​เต็นท์​ที่​พวก​คนชั่ว​เคย​อยู่​กัน​หาย​ไป​ไหน​แล้ว’ 29ท่าน​ไม่​เคย​ถาม​พวกคน​เดินทาง​หรือ ไม่​เคย​ฟัง​เรื่อง​ที่​พวกเขา​เล่า​หรือ ที่​ว่า 30มี​คนชั่ว​เยอะแยะ​ที่​ไม่​เจอ​กับ​วัน​หายนะ พวกเขา​รอด​พ้น​จาก​วัน​แห่ง​ความ​เกรี้ยว​โกรธ 31มี​ใคร​บ้าง​ที่​กล้า​ไป​เตือน​เขา​ต่อหน้า​ถึง​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ มี​ใคร​บ้าง​ที่​ตอบแทน​พวกเขา​สำหรับ​สิ่ง​ที่​พวกเขา​ทำ​ลง​ไป 32เมื่อ​เขา​ถูก​แห่​ไป​ที่​หลุม​ฝังศพ ก็​มี​ยาม​ดูแล​อุโมงค์​ให้ 33ดิน​ที่​ถม​ทับ​พวกเขา​ก็​หอมหวาน และ​ทุกคน​ต่าง​เดิน​ตาม​หลัง​ขบวน​แห่​ศพ​ของเขา และ​มี​ฝูงชน​จำนวน​นับ​ไม่​ถ้วน​เดิน​นำ​หน้า 34แล้ว​พวกท่าน​ยัง​จะ​เอา​คำพูด​ไร้สาระ​อย่างนี้ มา​ปลอบใจ​ข้าหรือ คำตอบ​ของ​พวกท่านนี้​มัน​ทรยศ​เพื่อนชัดๆ”