โหมดผู้เยี่ยมชม
คุณกำลังใช้เว็บไซต์ในฐานะผู้เยี่ยมชม เข้าสู่ระบบเพื่อให้เว็บไซต์บันทึกความก้าวหน้าของคุณ และเพื่อให้คุณส่งบทเรียนเพื่อรับการตรวจได้
เข้าสู่ระบบ
สร้างบัญชี
231แล้วโยบก็ตอบว่า
2“แม้แต่ตอนนี้ ข้าก็ยังร้องบ่นด้วยความขมขื่น มือของพระองค์หนักอึ้งอยู่บนตัวข้าทั้งๆที่ข้าร้องครวญคราง
3อยากรู้เหลือเกินว่า จะไปหาพระองค์ได้ที่ไหน จะได้เข้าไปถึงที่พักของพระองค์
4ข้าจะยื่นคดีของข้าต่อหน้าพระองค์ และจะให้ปากข้าเต็มไปด้วยข้อพิสูจน์ว่าข้าถูก
5แล้วจะได้รู้ว่าพระองค์จะตอบข้าว่ายังไง จะได้เข้าใจถึงสิ่งที่พระองค์จะพูดกับข้า
6พระองค์จะโต้แย้งคดีกับข้าด้วยฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ของพระองค์หรือ ไม่หรอก พระองค์จะต้องฟังข้าแน่
7คนซื่อตรงมีสิทธิ์ที่จะชี้แจงเหตุผลให้กับพระองค์ได้ แล้วข้าจะได้หลุดพ้นจากคดีนี้ของข้าตลอดไป
8ถ้าข้าไปทางทิศตะวันออก พระองค์ก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น หรือถ้าข้าไปทางทิศตะวันตก ข้าก็มองไม่เห็นพระองค์เหมือนกัน
9ถ้าข้าไปทางเหนือ พระองค์ซ่อนตัว ข้าก็หาพระองค์ไม่เจอ ถ้าข้าหันไปทางใต้ ข้าก็ไม่พบพระองค์เหมือนกัน
10แต่พระองค์รู้ดีว่าข้าไปตามเส้นทางไหน เมื่อพระองค์ทดสอบข้า ก็จะเห็นว่าข้าเป็นเหมือนทองคำบริสุทธิ์
11เท้าของข้าได้เดินตามรอยเท้าของพระองค์ไป ข้าได้ยึดมั่นในเส้นทางของพระองค์นั้น ข้าไม่ได้ออกนอกลู่นอกทางเลย
12ข้าไม่ได้ละไปจากคำสั่งที่ออกจากริมฝีปากของพระองค์เลย แต่ข้าได้สะสมคำพูดจากปากของพระองค์มากกว่าที่กำหนดให้ซะอีก
13แต่พระองค์เด็ดขาด ไม่มีใครทำให้พระองค์เปลี่ยนใจได้ เมื่อพระองค์อยากจะทำอะไร พระองค์ก็จะทำสิ่งนั้น
14สิ่งที่พระองค์ได้กำหนดไว้ให้กับข้า พระองค์จะทำให้สำเร็จ แล้วพระองค์มีแผนการอย่างนี้มากมายในจิตใจของพระองค์
15ข้าก็เลยกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าพระองค์ แค่คิด ข้าก็กลัวพระองค์แล้ว
16พระเจ้าทำให้จิตใจข้าขลาดกลัว พระองค์ผู้ทรงฤทธิ์ทำให้ข้าหวาดหวั่น
17แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม ข้าจะไม่ให้ความมืดปิดปากข้า ถึงแม้ว่าความมืดอันหนาทึบจะมาปกคลุมหน้าข้าไว้
ข้อพระคัมภีร์จาก พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย © 2001 Bible League International ใช้โดยได้รับอนุญาต