โหมดผู้เยี่ยมชม
คุณกำลังใช้เว็บไซต์ในฐานะผู้เยี่ยมชม เข้าสู่ระบบเพื่อให้เว็บไซต์บันทึกความก้าวหน้าของคุณ และเพื่อให้คุณส่งบทเรียนเพื่อรับการตรวจได้
เข้าสู่ระบบ
สร้างบัญชี
371พายุฝนฟ้าคะนองทำให้หัวใจของผมสั่นรัว และเต้นออกมานอกอก
2ฟังสิ ฟังเสียงอันกึกก้องของพระองค์ และฟังเสียงคำรามที่ออกมาจากปากของพระองค์
3สายฟ้าของพระองค์สว่างจ้าไปทั่วใต้ฟ้า และสว่างจ้าไปจนสุดปลายแผ่นดินโลก
4แล้วเสียงของพระองค์ก็คำรามตามไป พระองค์แผดเสียงกึกก้องอย่างน่าเกรงขาม เมื่อได้ยินแล้ว ไม่มีใครหยั่งรู้ว่ามันจะไปไหนต่อ
5พระองค์แผดเสียงกึกก้องด้วยวิธีการอันน่าอัศจรรย์ และพระองค์ทำสิ่งยิ่งใหญ่ทั้งหลายที่เราไม่อาจเข้าใจได้
6พระองค์พูดกับหิมะว่า “ตกลงมาสู่แผ่นดินสิ” พระองค์บอกกับหยาดฝนว่า “ตกลงมาอย่างหนัก”
7พระองค์ทำให้ทุกคนต้องถูกกักไว้ข้างใน เพื่อทุกคนจะได้รู้ถึงสิ่งที่พระองค์ทำ
8ส่วนสัตว์ก็กลับไปยังที่ซ่อนของมัน และไม่ออกมาจากรังของมัน
9ลมพายุก็พัดมาจากคลังของมัน ความหนาวเหน็บก็มาจากลมเหนือ
10น้ำแข็งมาจากลมหายใจของพระเจ้า และทะเลกว้างใหญ่ก็เริ่มแข็งตัว
11พระองค์บรรจุความชุ่มชื้นไว้ในเมฆที่หนาทึบ และทำให้สายฟ้าแลบของพระองค์กระจายออกจากหมู่เมฆ
12หมู่เมฆหมุนวนไปรอบๆตามการนำของพระองค์ เพื่อพวกมันจะได้ทำให้คำสั่งของพระองค์สำเร็จบนผิวโลกที่มนุษย์อาศัยอยู่
13ไม่ว่าพระองค์จะให้ฝนตกเพื่อการตีสอนหรือเพื่อเป็นประโยชน์ต่อแผ่นดินของพระองค์ หรือเพื่อแสดงความรักอันมั่นคงของพระองค์ พระองค์ก็เป็นผู้ทำให้มันเกิดขึ้นทั้งนั้น
14ลุงโยบครับ ฟังเรื่องนี้ให้ดี ให้อยู่นิ่งๆแล้วไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนถึงการกระทำต่างๆอันน่าทึ่งเหล่านี้ของพระองค์
15ท่านรู้หรือว่าพระเจ้าประกาศสั่งหมู่เมฆ และทำให้สายฟ้าแลบออกมาจากหมู่เมฆของพระองค์ได้ยังไง
16ท่านรู้หรือว่าหมู่เมฆแผ่กระจายไปได้ยังไง ท่านรู้ถึงการกระทำต่างๆอันน่าทึ่งของพระองค์ผู้รอบรู้หรือยังไง
17เมื่อลมร้อนจากทิศใต้พัดมาทุกคนในแผ่นดินต่างก็หยุดนิ่ง แล้วท่านก็เหงื่อแตกอยู่ในเสื้อของท่าน
18แล้วแบบท่านนี่นะ จะมาคลี่หมู่เมฆออกเหมือนกับที่พระองค์ทำได้หรือ คือให้มันแข็งราวกับกระจกที่ทำจากเหล็กที่เทลงในแม่พิมพ์
19ไหน ช่วยสอนเราหน่อยสิว่าเราควรพูดอะไรกับพระองค์ดี เพราะพวกเราอยู่ในความมืดและไม่รู้จะรวบรวมคดีฟ้องพระองค์ได้ยังไง
20เหมาะแล้วหรือที่จะให้ใครไปบอกพระองค์ว่า มนุษย์อย่างผมนี่นะจะฟ้องร้องพระองค์ สับสนอย่างนี้จะไปพูดในศาลได้ยังไง
21แค่แสงสว่างเจิดจ้าในท้องฟ้าตอนที่ลมพัดกวาดเอาหมู่เมฆไป มนุษย์ก็ยังมองดูไม่ได้เลย
22แต่พระองค์นั้นมาจากทางเหนือด้วยแสงทองสว่างไสว พระเจ้าสวมใส่แสงที่แผ่รัศมีอันน่าเกรงขาม
23พระองค์ผู้ทรงฤทธิ์นั้นพวกเราไม่สามารถเข้าใกล้ได้ พระองค์ยิ่งใหญ่ด้วยพลังอำนาจ ความยุติธรรม และความถูกต้อง ซึ่งพระองค์ไม่มีวันฝ่าฝืน
24ดังนั้น มนุษย์จึงยำเกรงพระองค์ แม้แต่คนฉลาดทั้งหลายก็ยังไม่สามารถมองเห็นพระองค์ได้”
ข้อพระคัมภีร์จาก พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย © 2001 Bible League International ใช้โดยได้รับอนุญาต