สดุดี 44 · มาค้นพบพระเยซูกันตอนนี้เลย

44¹ถึงหัวหน้านักร้อง บทกวีแห่งมัสคิล สำหรับคนของตระกูลโคราห์ ข้าแต่พระเจ้า พวกเราได้ยินกับหูของพวกเราเอง ถึงเรื่องราวต่างๆที่บรรพบุรุษเล่าให้พวกเราฟัง พวกเขาเล่าถึงสิ่งต่างๆที่พระองค์ทำในชั่วชีวิตของเขา ในสมัยก่อนโน้น ²พวกเขาเล่าให้ฟังว่า ด้วยมือของพระองค์ พระองค์ขับไล่ชนชาติต่างๆออกไป และปลูกฝังบรรพบุรุษของเราแทน พระองค์ทำลายชนชาติเหล่านั้น และปล่อยให้บรรพบุรุษของพวกเราเป็นอิสระ ³พวกเขาเล่าว่าไม่ใช่ดาบหรือแขนอันแข็งแกร่งของพวกเขาหรอกนะ ที่ทำให้พวกเขาชนะและได้แผ่นดินมา แต่เป็นมือขวาและแขนของพระองค์ และรัศมีจากใบหน้าของพระองค์ต่างหาก เพราะพระองค์พอใจในพวกเขา ⁴ข้าแต่พระเจ้า พระองค์เป็นกษัตริย์ของข้าพเจ้า ขอพระองค์ออกคำสั่งที่จะทำให้ยาโคบชนะ ⁵เราสามารถผลักดันคนเหล่านั้นให้ถอยล่นไปโดยพึ่งในพระองค์ เราเหยียบย่ำคนเหล่านั้นที่ลุกฮือขึ้นต่อต้านเราโดยพึ่งชื่อของพระองค์ ⁶ข้าพเจ้าไม่ได้ฝากความไว้วางใจไว้กับธนูของข้าพเจ้า และมันก็ไม่ใช่ดาบของข้าพเจ้าที่นำชัยชนะมาให้กับข้าพเจ้า ⁷ข้าแต่พระองค์ พระองค์ทำให้เรามีชัย พระองค์ทำให้คนพวกนั้นที่เกลียดพวกเราอับอายขายหน้า ⁸ข้าแต่พระเจ้า พวกเราถวายเกียรติแด่พระองค์วันยังค่ำ และเราสรรเสริญชื่อของพระองค์อย่างไม่หยุดหย่อน เซลาห์ ⁹แต่พระองค์ได้ทอดทิ้งพวกเราทำให้พวกเราอับอาย และไม่ยอมออกไปสนามรบด้วยกันกับพวกเรา ¹⁰พระองค์ทำให้เราต้องถอยหนีจากศัตรู พระองค์ทำให้คนเหล่านั้นที่เกลียดเราปล้นสะดมของเราไป ¹¹พระองค์ปล่อยให้พวกเราเป็นเหมือนแกะที่จะถูกนำไปฆ่า พระองค์ทำให้พวกเรากระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางชนชาติอื่นๆ ¹²พระองค์ขายประชาชนของพระองค์ให้ไปเป็นทาส ขายไปถูกๆอย่างกับให้เปล่า พระองค์ไม่ต่อรองราคาเสียด้วยซ้ำ ¹³พวกเพื่อนบ้านของพวกเรา เห็นสิ่งที่พระองค์ทำ แล้วตอนนี้ พวกเขาพากันเยาะเย้ยและหัวเราะเยาะพวกเรา ¹⁴พระองค์ทำให้พวกเรากลายเป็นตัวตลกในท่ามกลางประเทศเพื่อนบ้านของเรา พวกเขาพากันหัวเราะเยาะและส่ายหัวใส่เรา ¹⁵ข้าพเจ้ารู้สึกอับอายทั้งวัน ความอัปยศอดสูคลุมหน้าของข้าพเจ้าไว้ ¹⁶ข้าพเจ้าซ่อนอยู่ในความอับอาย เพราะเสียงเยาะเย้ย และคำดูหมิ่นของพวกศัตรู ที่เฝ้ารอคอยแก้แค้นข้าพเจ้า ¹⁷ข้าแต่พระเจ้า สิ่งทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับพวกเรา ทั้งๆที่พวกเราไม่ได้ลืมพระองค์หรือทำผิดต่อสัญญาของพระองค์ ¹⁸จิตใจของพวกเราไม่ได้หันไปจากพระองค์ และย่างเท้าของเราไม่ได้หันเหไปจากทางของพระองค์ ¹⁹แต่พระองค์กลับบดขยี้เราในถิ่นของฝูงหมาป่า และปกคลุมเราด้วยความมืดมิด ²⁰ถ้าพวกเราลืมชื่อพระเจ้าของพวกเรา แล้วยกมือขึ้นอธิษฐานต่อพระอื่น ²¹พระเจ้าจะไม่รู้เชียวหรือ เพราะพระองค์หยั่งรู้ถึงความลับในจิตใจ ²²แต่เพราะเราเป็นของพระองค์ พวกเราถูกฆ่าไม่หยุด และเพราะเราเป็นของพระองค์ คนมองว่าเราเป็นเหมือนแกะที่จะถูกนำไปฆ่า ²³ตื่นเถิด องค์เจ้าชีวิต พระองค์นอนหลับอยู่ได้ยังไง ลุกขึ้นเถิด อย่าได้ละทิ้งพวกเราตลอดไป ²⁴ทำไมพระองค์ถึงได้เมินหน้าไปจากเรา ทำไมพระองค์ถึงได้เมินเฉยต่อความทุกข์และการกดขี่ข่มเหงที่พวกเราได้รับ ²⁵พวกเราจมดินแล้ว ท้องแนบไปกับพื้นแล้ว ²⁶ช่วยลุกขึ้นและรีบมาช่วยเหลือพวกเรา ช่วยกู้พวกเราด้วยเถิดเพื่อแสดงความรักที่มั่นคงของพระองค์

สดุดี 44 ERV