โหมดผู้เยี่ยมชม คุณกำลังใช้เว็บไซต์ในฐานะผู้เยี่ยมชม เข้าสู่ระบบเพื่อให้เว็บไซต์บันทึกความก้าวหน้าของคุณ และเพื่อให้คุณส่งบทเรียนเพื่อรับการตรวจได้ เข้าสู่ระบบ สร้างบัญชี
พระคริสตธรรมคัมภีร์

อิสยาห์ 23 ERV

231นี่​คือ​ข่าวสาร​เกี่ยวกับ​เมืองไทระ เรือบรรทุก​ทั้งหลาย​ของทารชิช เอ๋ย ร้องไห้​คร่ำครวญซะ เพราะ​ท่าจอดเรือ​ของเจ้า​ถูกทำลาย​หมดแล้ว พวกเขา​ได้ข่าว​เรื่องนี้​ใน​ระหว่าง​ที่​มา​จาก​แผ่นดินไซปรัส 2พวกเจ้า​ที่​อาศัยอยู่​ตามชายฝั่ง คร่ำครวญซะ พ่อค้า​ของ​เมืองไซดอน​เคย​ข้ามน้ำ​ข้ามทะเล​มา​ทำให้​เจ้าร่ำรวย 3ข้าวสาลี​แห่ง​เมืองชิโหร์​ใน​แถบลุ่มแม่น้ำไนล์​ส่งมา​ทางเรือ​ผ่าน​ทะเล​อันกว้างใหญ่ รายได้​ของ​เมืองไทระ​มา​จาก​การเก็บเกี่ยว​จาก​แถบลุ่มแม่น้ำไนล์ และ​ไทระ​ก็​ได้​กลายเป็น​ตลาดการค้า​ของ​ชนชาติต่างๆ 4ไซดอน​เอ๋ย เจ้า​ควร​จะ​อับอาย ป้อม​ปราการ​ของ​ทะเล​เอ๋ย ทะเล​ได้พูด​กับเจ้า​ว่า “ข้า​ไม่เคย​เจ็บปวด​คลอดลูก ข้า​ไม่เคย​คลอดลูก ข้า​ไม่เคย​เลี้ยงลูก​จนเป็นหนุ่ม ข้า​ไม่เคย​เลี้ยงลูก​จนเป็นสาว” 5เมื่อ​ข่าว​พวกนั้น​มาถึง​อียิปต์ พวกเขา​จะ​เป็นทุกข์​เพราะ​ข่าว​ที่​เกี่ยวกับ​เมืองไทระนั้น 6พวกเจ้า​ที่​อาศัยอยู่​ตามชายฝั่งทะเล ให้​ร้องไห้​คร่ำครวญ​และ​ให้​ขึ้นเรือ​หนีไป​เมืองทารชิช​เถิด 7นี่หรือ​เมืองไทระ​ที่​เคยเป็น​เมือง​ที่​พวกเจ้า​ภูมิใจ​นักหนา​ซึ่ง​เป็น​เมืองเก่าแก่​ที่​มีมาช้านานแล้ว เป็น​เมือง​ที่​เคย​ส่งคน​ไปสร้าง​อาณานิคมทั้งหลาย​ใน​แดนไกล 8ไทระ​เคย​มีอำนาจ​แต่งตั้ง​พวกกษัตริย์ได้ พวกนักธุรกิจ​ของไทระ​เคย​ได้รับ​การยกย่อง​อย่างกับ​เป็นเจ้าชาย พวกพ่อค้า​ของไทระ​เคยเป็น​พวก​ที่​ได้รับเกียรติ​มากที่สุด​ในโลก ใคร​ได้​บังอาจ​วางแผน​ต่อต้าน​เมืองไทระ​อย่างนี้ 9พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น​เป็นผู้​วางแผน​นี้เอง เพื่อ​ทำลาย​ความหยิ่ง​ใน​ศักดิ์ศรีทั้งหมด​ของมัน เพื่อ​ทำให้​ผู้มีเกียรติ​ทุกคน​ในโลก​ขายหน้าไป 10พวกเรือ​ทั้งหลาย​ของทารชิชเอ๋ย ข้าม​กลับไป​ยัง​แผ่นดิน​ของเจ้า​ได้แล้ว เจ้า​จะมา​ใช้​ที่นี่​เป็นท่าเรือ​ไม่ได้​อีกแล้ว 11พระองค์​ได้​ยื่นมือ​ของพระองค์​ออก​เหนือทะเล พระองค์​เขย่า​อาณาจักรต่างๆ พระยาห์เวห์​ออกคำสั่ง​ให้ทำลาย​พวกป้อม​ปราการ​ของคานาอัน 12พระองค์​พูดว่า “ไซดอน​สาวพรหมจรรย์เอ๋ย เจ้า​จะ​ถูกข่มขืน เจ้า​จะ​ไม่ชื่นชม​ยินดี​อีกต่อไป ลุกขึ้น ไป​ที่​ไซปรัสสิ แต่​ที่นั่น​ก็​จะ​ไม่มี​ที่​ให้เจ้า​หยุดพัก​เหมือนกัน” 13ดูแผ่นดิน​ของ​คนบาบิโลนสิ เป็น​ชนชาติ​นี้แหละ ไม่ใช่​คนอัสซีเรีย ที่​ทำให้​ไทระ​เป็น​ที่อยู่​ของ​สัตว์ป่า พวกเขา​ก่อ​เนินดิน​ขึ้นมา​บุกโจมตี​ป้อม​ปราการ พวกเขา​รื้อ​วังต่างๆ​ทิ้งไป พวกเขา​ทำให้​มัน​กลายเป็น​ซากปรัก​หักพัง 14เรือบรรทุก​ทั้งหลาย​ของทารชิชเอ๋ย ร้องไห้​คร่ำครวญซะ เพราะ​ท่าจอดเรือ​ของเจ้า​ถูกทำลาย​หมดแล้ว 15ในเวลานั้น ไทระ​จะ​ถูกลืมไป​เป็นเวลา​เจ็ดสิบปี นาน​เท่ากับ​ชั่วชีวิต​ของ​กษัตริย์​หนึ่งองค์ พอจบ​เจ็ดสิบปี​นั้นแล้ว ไทระ​ก็​จะ​เป็นเหมือน​โสเภณี​ในเพลง​ที่​ร้อง​ว่า 16“หญิงโสเภณี​ที่ถูกลืมเอ๋ย เอา​พิณ​ขึ้นมา​และ​เดินไป​ให้ทั่วเมือง เล่นพิณนั้น​ให้เพราะๆ​ร้องเพลง​หลายๆเพลง เพื่อ​ผู้ชาย​จะได้​จดจำ​เจ้าได้” 17เมื่อ​เจ็ดสิบปีนั้น​จบไปแล้ว พระยาห์เวห์​ก็จะมา​ฟื้นฟู​เมืองไทระ แล้ว​ไทระ​ก็จะ​กลับมา​ค้าขายอีก และ​เธอ​ก็จะ​ขายตัว​ให้กับ​อาณาจักร​ทุกแห่ง​บน​แผ่นดินโลกนี้ 18แต่ว่า​สินค้า​และรายได้​ของหล่อน หล่อน​จะ​ถวาย​ให้กับ​พระยาห์เวห์ หล่อน​จะ​ไม่ได้​เก็บสะสม​กำไร​ของหล่อน​เอาไว้​ใช้เอง แต่สินค้า​ของหล่อน​จะ​กลายเป็น​อาหาร​อย่างเหลือเฟือ และ​เสื้อผ้า​อย่างดี​สำหรับ​พวกนักบวช​ที่อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์