โหมดผู้เยี่ยมชม
คุณกำลังใช้เว็บไซต์ในฐานะผู้เยี่ยมชม เข้าสู่ระบบเพื่อให้เว็บไซต์บันทึกความก้าวหน้าของคุณ และเพื่อให้คุณส่งบทเรียนเพื่อรับการตรวจได้
เข้าสู่ระบบ
สร้างบัญชี
281เฮ้ย ดูเมืองสะมาเรียซิ เป็นมงกุฎดอกไม้ที่พวกขี้เมาของเอฟราอิม ภูมิใจนักหนา เป็นดอกไม้ที่สวยงามที่กำลังจะเหี่ยวแห้งไป ที่อยู่บนเนินเขาเหนือหุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ ที่อยู่บนหัวของคนที่โดนเหล้าองุ่นมอมล้มไป
2ดูสิ องค์เจ้าชีวิตมีคนหนึ่งที่มีพลังและเข้มแข็ง เขาจะมาอย่างกับพายุลูกเห็บหรือพายุที่ทำลาย เขาจะมาอย่างกับพายุที่นำน้ำมาท่วมท้นอย่างบ้าคลั่ง เขาจะโยนมงกุฎนั้นซึ่งคือสะมาเรียลงกับพื้นด้วยมือของเขาเอง
3มงกุฎดอกไม้ที่พวกขี้เมาของเอฟราอิมภูมิใจนักหนานั้น จะถูกเหยียบย่ำอยู่ใต้เท้า
4ดอกไม้อันสวยงามที่กำลังจะเหี่ยวแห้งนั้น ที่อยู่บนเนินเขาเหนือหุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ จะเป็นเหมือนลูกมะเดื่อที่สุกชุดแรกก่อนหน้าร้อนจะมาถึง ที่ใครเห็นเข้า ก็จะรีบเด็ดมากินทันที
5ในเวลานั้น พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นจะเป็นเหมือนกับมงกุฎดอกไม้ที่มีสง่าราศี จะเป็นเหมือนมงกุฎดอกไม้ที่สวยงามสำหรับคนของพระองค์ที่ยังเหลืออยู่
6และพระองค์จะมอบวิญญาณแห่งความยุติธรรมให้กับคนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์พิพากษา และพระองค์จะมอบพละกำลังให้กับคนเหล่านั้นที่หันการสู้รบให้พ้นไปจากประตูเมือง
7และคนพวกนี้ก็จะโซซัดโซเซไปเพราะเหล้าองุ่นและส่ายไปส่ายมาด้วยเบียร์ พวกนักบวช และพวกผู้พูดแทนพระเจ้าก็โซซัดโซเซไปเพราะเบียร์ พวกเขาก็มึนตื้อไปหมดเพราะเหล้าองุ่น พวกเขาเดินส่ายไปส่ายมาเพราะเบียร์ พวกเขาเมาเหล้าตอนที่เห็นนิมิตต่างๆ พวกผู้พิพากษาก็เมาหัวคะมำตอนตัดสินคดีต่างๆ
8ทุกๆโต๊ะเลอะไปด้วยอ้วกเหม็นๆ ไม่มีที่ไหนสะอาดเลย
9คนหนึ่งในพวกเขาพูดว่า “ไอ้หมอนี่มันคิดว่ามันกำลังสอนใครอยู่หรือ มันคิดว่ามันกำลังอธิบายเรื่องนั้นให้ใครฟังหรือ มันคิดว่ากำลังสอนเด็กที่เพิ่งหย่านมหรือ มันคิดว่ากำลังสอนทารกที่เพิ่งแยกจากอกแม่หรือ
10มันพูดอ้อแอ้ซ้ำแล้วซ้ำอีกเหมือนพูดกับเด็กว่า ซอ ราซอ ซอ ราซอ คอ ราคอ คอ ราคอ ซีเออร์แชม ซีเออร์แชม”
11อย่างนั้นแหละ พระยาห์เวห์จะพูดกับชนชาตินี้ด้วยเสียงพูดแปลกๆและภาษาของคนต่างชาติ
12ในอดีต พระเจ้าพูดกับคนพวกนั้นว่า “ที่นี่เป็นที่ปลอดภัย ขอให้คนที่เหน็ดเหนื่อยมาพักที่นี่ ที่นี่เป็นที่ปลอดภัย” แต่พวกเขาไม่ยอมฟังพระองค์
13ดังนั้น เมื่อคนต่างชาติบุกเข้ามา เมื่อนั้นแหละข่าวสารจากพระยาห์เวห์ก็จะเป็นเหมือนเสียงพูดอ้อแอ้กับพวกเขา ที่ว่า “ซอ ราซอ ซอ ราซอ คอ ราคอ คอ ราคอ ซีเออร์แชม ซีเออร์แชม” แล้วพวกเขาจะไป และล้มหงายหลัง ได้รับบาดเจ็บ ติดกับ และถูกจับไปเป็นเชลย
14ดังนั้น พวกเจ้าที่เย่อหยิ่งจองหองที่ปกครองคนพวกนี้ในเยรูซาเล็ม ให้ฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ให้ดี
15เพราะพวกเจ้าพูดว่า “พวกเรากับความตายได้ทำสัญญากัน พวกเราได้ทำข้อตกลงไว้กับแดนคนตาย เพื่อว่าเมื่อการลงโทษอย่างรุนแรงผ่านมา มันจะไม่ถึงตัวเรา เพราะเราได้เอาคำโกหกต่างๆเป็นที่หลบภัยและเราได้หลบซ่อนอยู่หลังความเท็จ”
16ดังนั้นพระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดอย่างนี้ว่า “ดูไว้ เราจะวางหินไว้เป็นรากฐานในศิโยน เป็นหินที่ผ่านการทดสอบมาแล้ว เป็นหินหัวมุมที่มีค่า เป็นรากฐานที่มั่นคง ‘คนที่ไว้วางใจ จะไม่อกสั่นขวัญแขวน’
17เราจะใช้ความยุติธรรมเป็นสายวัด ใช้ความถูกต้องเป็นลูกดิ่ง ลูกเห็บจะกวาดที่หลบภัยแห่งการโกหกนั้น และน้ำก็จะท่วมที่หลบซ่อนนั้นเสีย
18และคำสัญญาที่พวกเจ้าและความตายทำร่วมกันก็จะถูกยกเลิกไป และข้อตกลงที่เจ้าทำไว้กับแดนคนตายจะล้มเลิกไป และเมื่อการลงโทษอย่างรุนแรงผ่านมา เจ้าก็จะถูกมันเหยียบย่ำ
19ไม่ว่าการลงโทษนั้นผ่านมากี่ครั้งก็ตาม มันก็จะจัดการกับพวกเจ้าทุกที มันจะผ่านมาเช้าแล้วเช้าเล่า มันจะผ่านมาทั้งกลางวันทั้งกลางคืน เมื่อเจ้าเข้าใจข่าวนี้ เจ้าจะต้องขวัญหนีดีฝ่อ
20ตามสุภาษิตที่ว่า ‘เตียงสั้นเกินไปที่จะยืดตัวได้ และผ้าห่มก็แคบเกินไปที่จะห่อตัวได้’”
21เพราะพระยาห์เวห์จะลุกขึ้นมาต่อสู้เหมือนกับที่พระองค์ทำที่ภูเขาเปริซิม พระองค์จะเดือดดาลเหมือนกับที่พระองค์เดือดดาลที่หุบเขากิเบโอน แล้วพระองค์จะจัดการกับเจ้าแบบที่เจ้าไม่เคยเห็นมาก่อน แล้วพระองค์จะทำงานที่จำเป็นจะต้องทำนั้นถึงแม้ว่ามันจะดูแปลกในสายตาเจ้า
22และตอนนี้ พวกเจ้าอย่าได้หัวเราะเยาะเรื่องพวกนี้ ไม่อย่างนั้นเชือกที่ผูกมัดรอบตัวเจ้าจะยิ่งแน่นขึ้น เพราะผมได้ยินว่า พระยาห์เวห์ องค์เจ้าชีวิตผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น ได้ออกคำสั่งให้ทำลายแผ่นดินนี้ทั้งหมด
23ฟังให้ดี ฟังเสียงผม ให้ความสนใจกับเรื่องนี้ ตั้งใจฟังสิ่งที่ผมจะพูดให้ดี
24คนที่ไถนาเพื่อหว่านนั้น เขาไถไปเรื่อยๆโดยไม่หว่านสักทีเลยหรือ พวกเขาเบิกหน้าดินและลงคราดไปเรื่อยๆโดยไม่ปลูกสักทีเลยหรือ
25เมื่อเขาปรับหน้าดินแล้ว เขาจะไม่โปรยเมล็ดผักชีฝรั่งและหว่านยี่หร่าลงไปหรือ เขาจะไม่ปลูกข้าวสาลีเป็นแถวๆและข้าวบาร์เลย์ในที่ของมันหรือ เขาจะไม่ปลูกข้าวสแปลต์ล้อมรอบทุ่งนาหรือ
26พระเจ้าของพวกเขาก็ได้สอนพวกเขา พวกเขาก็เลยรู้วิธีทำงานของเขา
27ชาวนาไม่ใช้เลื่อนนวดข้าวมานวดเมล็ดผักชีเล็กๆหรอก หรือใช้ล้อเกวียนมากลิ้งทับเมล็ดยี่หร่าเล็กๆหรอก แต่เขาจะเอาไม้เล็กๆมาตีเมล็ดผักชีให้มันแตก และใช้ไม้ตะบองเล็กๆตีเมล็ดยี่หร่าให้แตกออก
28เมล็ดข้าวเขาเอามาบดทำขนมปังกัน จะไม่มีใครโง่นวดมันตลอดไปเรื่อยๆหรอก ถ้าคนเอาเกวียนเทียมม้ามานวดเมล็ดข้าว เขาก็ไม่นวดไปเรื่อยๆจนมันบี้เป็นผงหรอก
29ความรู้นี้ก็มาจากพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นด้วยเหมือนกัน พระองค์ให้คำแนะนำที่ยอดเยี่ยมและพระองค์ก็ให้ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่
ข้อพระคัมภีร์จาก พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย © 2001 Bible League International ใช้โดยได้รับอนุญาต