ลกใบนี้ เรามองเห็นถึงความสวยงามนะ แต่เราก็เห็นความเจ็บปวดด้วยเช่นกัน ผู้คนทำร้ายกันครอบครัวแตกแยกกัน ความโลภทำให้เกิดความทุกข์ความกลัวและความโกรธอยู่ในใจเรา เราสงสัยว่า "ทำไมชีวิตถึงเป็นแบบนี้?"พระคัมภีร์ของพระเจ้าบอกความจริงกับเราตรงๆ เลย พระเจ้าสร้างโลกขึ้นมาอย่างดี มนุษย์ถูกสร้างมาเพื่อให้เชื่อใจพระเจ้า เดินไปกับพระเจ้า และรักกันและกันแต่คนเรากลับเลือกอีกทางหนึ่งพระคำของพระเจ้าบอกเราว่ามนุษย์คู่แรกหันหลังเดินหนีจากพระเจ้า(ปฐมกาล 3) พวกเขาอยากตัดสินใจเองว่าอะไรถูกอะไรผิด พวกเขาอยากใช้ชีวิตโดยไม่มีพระเจ้า การเลือกแบบนี้เรียกว่า บาปบาปไม่ใช่แค่การทำสิ่งไม่ดี บาปคือการทำลายความเชื่อใจที่มีต่อพระเจ้า บาปคือการหันหนีจากพระองค์ผู้ที่ให้ชีวิตกับเราเวลาคนหันหนีจากพระเจ้า บางอย่างในตัวเขาก็เริ่มพังลง ความกลัวเข้ามาความอายเข้ามา ความเห็นแก่ตัวก็เข้ามาด้วย แล้วความพังนี้ก็แผ่ขยายออกไปพระคำของพระเจ้าบอกว่า "เพราะว่าทุกคนได้ทำบาป (เคยทำบาป) และขาดจากพระสิริ (ความรุ่งเรือง งดงาม และยิ่งใหญ่) ของพระเจ้า" (โรม 3:23) นั่นหมายความว่ามนุษย์ทุกคนได้รับผลกระทบหมดเลย ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ ไม่มีใครหนีพ้นด้วยบาปไม่ได้ทำร้ายเราแค่ครั้งเดียวนะ บาปกักเราไว้เป็นเชลยเลยล่ะพระเยซูบอกว่า "เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ทุกคนที่ทำบาปก็เป็นทาสของบาป"(ยอห์น 8:34) นั่นหมายความว่าบาปจับเราเอาไว้ เราอยากทำดีแต่ก็ทำไม่ได้ เราอยากมีสันติสุขแต่ใจเรากลับวุ่นวาย เราอยากมีอิสระแต่ก็รู้สึกเหมือนติดกับดักหลายคนพยายามแก้ปัญหานี้ด้วยกำลังความสามารถของตัวเอง เราพยายามเป็นคนที่ดีขึ้น เราพยายามทำตามคำสอนดีๆ เราพยายามฝึกระเบียบวินัยและรู้จัก บังคับควบคุมตัวเอง สิ่งที่เราทำเหล่านี้ช่วยได้บ้างนะ แต่สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถรักษาและแก้ไขปัญหาที่ลึกที่สุดได้พระคัมภีร์บอกว่าปัญหามันไม่ได้อยู่แค่ภายนอก ปัญหามันอยู่ลึกข้างในจิตใจเราเลย พระคำของพระเจ้าบอกว่า "จิตใจมนุษย์นั้นล่อลวงยิ่งกว่าสิ่งใดทั้งหมดและมีความชั่วร้ายอย่างยิ่ง" (เยเรมีย์ 17:9) ความโกรธ ความภูมิใจ ความอิจฉา และความกลัว ล้วนมาจากใจนี่แหละนี่คือเหตุผลว่าทำไมแค่มีกฎหมายถึงไม่พอ นี่คือเหตุผลว่าทำไมแค่พยายามเองถึงไม่พอนี่คือเหตุผลว่าทำไมแค่มีการศึกษาอย่างเดียวถึงไม่พอ ใจของเราต้องการการรักษาความพังนี้ส่งผลกระทบต่อทุกอย่างและทุกด้านของชีวิต มันส่งผลต่อครอบครัว มันส่งผลต่อชุมชน มันส่งผลต่อโลกทั้งใบเลย พระคำของพระเจ้าบอกว่า"สรรพสิ่งที่ทรงสร้างนั้นกำลังร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด" (โรม 8:22) นี่คือเหตุผลที่ทำให้โลกรู้สึกหนักอึ้ง นี่คือเหตุผลที่ทำให้เรารู้สึกถึงความเจ็บปวดอยู่ทุกที่คำถามชวนคิด1. เมื่อมองดูโลกรอบตัวหรือชีวิตของเราเอง เราเห็น "ความพัง" ที่บทนี้พูดถึงได้จากที่ไหนบ้าง2. บทนี้บอกว่าบาปไม่ใช่แค่การทำสิ่งไม่ดี แต่คือการหันหนีจากพระเจ้าและทำลายความเชื่อใจที่มีต่อพระองค์ ความหมายนี้ต่างจากที่เราเคยเข้าใจเรื่องบาปอย่ างไร3. เราเค ยพยายามเปลี่ยนตัวเองให้ดีขึ้นด้วยกำลังของตัวเองไหม ผลเป็นอย่างไรและทำไมบทนี้จึงบอกว่าใจของเราต้องการการรักษา