บทเรียนที่ 4 - บ้านที่สวยงามของอาดัมและเอวา

วัตถุประสงค์ของบทเรียน: สอนให้รู้ว่าเมื่ออาดัมกับเอวาตกอยู่ในความบาป พระเจ้าทรงสัญญาว่าจะช่วยเขา

พระเจ้าได้สร้างสวนที่สวยงามให้กับอาดัมและเอวา ภายในสวนนั้นมีดอกไม้หลายชนิดด้วยกัน เช่น ดอกกุหลาบ ดอกเดซี่ ดอกกล้วยไม้ รวมถึงดอกทานตะวันที่นกบินมากินเมล็ดของมันได้

มีพันธุ์ไม้ชนิดต่างๆ ในสวนนั้น บางต้นก็ให้ผลไม้ที่อร่อยมาก เช่น เชอร์รี่ แอปเปิล ส้มและกล้วย

ในกลางสวนพระเจ้าได้ให้มีต้นไม้ต้นหนึ่งคือต้นไม้แห่งการรู้ถึงสิ่งดีและสิ่งที่ชั่ว ถ้าอาดัมและเอวากินผลไม้จากต้นไม้นี้ เขาทั้งสองก็จะรู้ดีและชั่ว

พระเจ้าให้มีน้ำไหลผ่านตรงกลางสวนเพื่อจะให้ความชุ่มชื่นแก่ต้นไม้และให้สัตว์ต่างๆ ได้ดื่มกิน เพื่อมันจะมีชีวิตอยู่ได้

พระเจ้าตรัสว่า "อาดัม เราต้องการให้เจ้าครอบครองสิ่งทั้งหมดเหล่านี้ เราต้องการให้เจ้าอาศัยอยู่ในสวนนี้ และให้ดูแลต้นไม้และสัตว์ต่างๆ"

อาดัมพูดว่า "ตกลง ฉันจะดูแลทุกสิ่งที่สวยงามเหล่านี้ ฉันมีความสุขที่จะดูแลสิ่งสวยงามเหล่านี้ทั้งหมด"

พระเจ้าตรัสกับเขาอีกว่า "แต่มีอีกอย่างหนึ่งที่เราจะบอกเจ้า ฟังให้ดีนะ เห็นต้นไม้ต้นนั้นไหม!" แล้วพระองค์ก็ชี้ไปที่ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วต้นนั้น ที่จะทำให้อาดัมรู้ดีและชั่ว พระเจ้าตรัสว่า "ห้ามแตะต้องต้นไม้ต้นนั้น เพราะถ้าเจ้ากินผลไม้จากต้นนั้นเจ้าก็จะตาย"

ทำไมพระเจ้าถึงได้ตรัสออกมาเช่นนั้น คำตอบคือ พระเจ้าต้องการรู้ว่าอาดัมและเอวานั้นรักพระองค์มากพอที่จะเชื่อฟังพระองค์ได้หรือไม่

ในวันหนึ่งอาดัมและเอวาได้เดินเข้าไปในสวน เอวาก็พูดว่า "ช่างเป็นสวนที่สวยงามจริงๆ ดูต้นไม้ต้นโน้นซิ ผลไม้บนต้นของมันน่ากินมาก"

อยู่มาวันหนึ่งเอวาก็เดินออกไป และพบว่าตัวเองได้อยู่ใกล้ต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วแล้ว เธอได้ยินเสียงการพูดคุยกันแต่เมื่อมองไปก็ไม่เห็นมีใครสักคน แล้วเธอก็เดินเข้าไปใกล้อีกเพื่อจะฟังได้ดีขึ้น และก็มองขึ้นไปยังต้นไม้ต้นนั้น ก็เห็นงูตัวหนึ่งที่พันอยู่รอบกิ่งไม้กำลังพูดกับเธอ งูตัวนี้ค่อนข้างสวยมาก

งูตัวนี้กำลังจะหลอกบางสิ่งบางอย่างกับเอวา เป็นเหมือนการเล่นมายากลบางอย่าง เหมือนกับที่เราดูการแสดงหุ่นมือ จริงๆ แล้วหุ่นมือนั้นไม่สามารถพูดได้จริง ผู้ที่พูดนั้นคือคนที่กำลังถือหุ่นเหล่านั้น

มันเป็นกลลวงของซาตาน ซึ่งเคยเป็นทูตสวรรค์ที่ไม่เชื่อฟัง ทำให้ดูเหมือนว่างูกำลังพูดอยู่ ซาตานทำให้งูตัวนั้นพูดว่า "จริงหรือที่พระเจ้าไม่ให้เธอกินผลไม้จากต้นไม้ในสวนนี้ — ข้าไม่เชื่อว่าเป็นเช่นนั้นหรอก"

เอวาตอบว่า "ใช่! ไม่จริงหรอก พระเจ้าให้เรากินผลไม้จากต้นไม้ในสวนนี้ แต่ยกเว้นผลไม้จากต้นไม้กลางสวนนี้ พระเจ้าบอกว่า ถ้าเรากิน เราจะตายแน่"

งูก็พูดว่า "ไม่จริงหรอก เธอจะไม่ตาย พระเจ้ารู้ว่าเมื่อเธอกินผลไม้นี้เธอก็จะเป็นเหมือนพระองค์ เธอจะรู้ถึงความดีและความชั่ว"

แทนที่เอวาจะเดินหนีต้นไม้นั้นไป เธอกลับมองขึ้นไปยังต้นไม้ และเอวาคิดในใจว่า "ดูผลไม้นี้มันน่ากินเสียเหลือเกิน คิดว่าถ้าฉันกินผลไม้นี้ฉันก็คงมีปัญญาเหมือนพระเจ้า" ดังนั้นเธอจึงเด็ดผลไม้นั้นมากิน หลังจากที่อาดัมพบกับเอวา เอวาก็ชักชวนให้อาดัมกินด้วย "จะกินด้วยกันไหม"

อาดัมรู้สึกสับสนว่าควรที่จะกินผลไม้ที่พระเจ้าสั่งห้ามไม่ให้กินหรือไม่ แต่เขาตัดสินใจที่จะกินมัน ทันใดนั้น อาดัมก็รู้ได้ทันทีว่าพวกเขาได้ทำบาป มันดูเหมือนแสงแห่งบริสุทธิ์ที่เคยปกคลุมพวกเขาไว้นั้นได้อันตรธานหายไป และในขณะเดียวกันพวกเขาเห็นว่าพวกเขากำลังเปลือยกายไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่

พวกเขาจึงรีบวิ่งไปซ่อนตัวหลังพุ่มไม้ พวกเขาได้ช่วยกันเย็บใบไม้และสวมใส่มันแทนเสื้อผ้า

ในเย็นวันนั้นพระเจ้าได้เสด็จมาเยี่ยมเยียนอาดัมและเอวา พระองค์ก็มองไม่เห็นพวกเขาในที่ที่พวกเขาเคยอยู่ ดังนั้นพระเจ้าจึงเรียกพวกเขา "อาดัมเจ้าอยู่ที่ไหน อาดัมเจ้าอยู่ที่ไหน" แล้วอาดัมก็ตอบว่า "เรากำลังแอบอยู่" พระเจ้าก็ถามพวกเขาต่อไปว่า "พวกเจ้าแอบอยู่ทำไม พวกเจ้ากินผลไม้จากต้นไม้ที่เราห้ามพวกเจ้าแล้วใช่ไหม" อาดัมตอบว่า "เป็นความผิดของเอวา เธอชวนให้ผมกิน"

แล้วพระเจ้าก็พูดกับเอวาว่า "เจ้าทำอะไรลงไป" เอวาตอบว่า "งูหลอกลวงฉันให้กินผลไม้นั้น" มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากที่อาดัมกล่าวโทษเอวา เอวากล่าวโทษงู พวกเขาไม่ได้โทษตัวเองสำหรับความบาปที่พวกเขาทำ และพระเจ้าก็จะลงโทษพวกเขา รวมทั้งงูด้วย

ทุกสิ่งที่อยู่ในสวนนั้นมีความสมบูรณ์ทุกอย่าง อาดัมกับเอวาก็สามารถอยู่ในสวนนั้นได้ตลอดไป แต่บัดนี้พวกเขาทั้งสองได้ทำบาป

พระเจ้าได้บอกกับอาดัมและเอวาว่าพวกเขาจะต้องออกจากสวนแห่งนี้และต้องทำงานหนักตลอดชั่วชีวิตของพวกเขา พระเจ้าบอกกับอาดัมว่าเขาจะต้องไถนาในทุ่งนา และเอวาก็จะได้รับความเจ็บปวดจากการให้กำเนิดลูก

พระเจ้าได้บอกกับงูว่า "เจ้าจะต้องเลื้อยไปกับพื้นดินตลอดชีวิตของเจ้า"

พระเจ้าได้ให้ทูตสวรรค์มายืนเฝ้าที่ประตูของสวน ดังนั้นอาดัมและเอวาไม่สามารถกลับไปอยู่ในสวนสวยงามและไม่สามารถกินผลไม้จากต้นไม้แห่งชีวิตในสวนสวยงามนั้นได้อีกเลย

ถึงแม้ว่าเรามีอิสระในการทำสิ่งที่ผิด พระเจ้าต้องการให้เรารักพระองค์ เชื่อฟังพระองค์ และเราไม่ควรกล่าวโทษคนอื่นเมื่อเราทำในสิ่งที่ผิด